Transformation of Object to worshiping

จินตนาการต่อหน้าตาผ้าแพรหลากสี พวงมาลัยเจ็ดสีเจ็ดศอก น้ำอัดลมสีแดง รูปปั้นปูนสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย เครื่องเซ่นไหว้ที่จัดเรียงรายใส่ถาด จากคำถามของการปรากฏบนพื้นที่นอกความเชื่อ

ผมตั้งคำถามต่อวัฒนธรรมความเชื่อแบบไทย-ไทย ที่ผมเห็นจนชินตาผ่าน ผ้าแพรหลากสี เครื่องเซ่นไหว้สักการะ เครื่องดื่มสีฉูดฉาด ธูปเทียนจำนวนมากที่รายล้อมประติมากรรม หรือสิ่งที่ผู้คนเชื่อว่าจะบันดาลความสุข สมพรปรารถนา ความเชื่อเหล่านี้ล้วนผ่านเข้ามายังผมเสมอๆ ตั้งแต่การเห็นด้วยตาตนเอง พาดหัวบนหนังสือพิมพ์ หัวสี ข่าวรับอรุณทางโทรทัศน์ยามเช้า แม้กระทั่งสื่อดิจิทัลออนไลน์ล้ำสมัยบนสมาร์ทโฟน ปรากฎขึ้นมาให้ผมเห็นแบบวันเว้นจนเป็นเรื่องปกติที่ผมสัมผัสได้ ทั้งที่ในความเป็นจริงหลายสิ่งที่ถูกสักการะนั้นไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อเหตุผลทางความเชื่อเช่นนั้น แต่ด้วยเหตุใดสิ่งเหล่านั้นจึงกลายเป็นพื้นที่ “ศักดิ์สิทธิ์” ต่อผู้คนจำนวนหนึ่งในวัฒนธรรมของไทย ภาวะทางความเชื่อที่ผสานตัวเองเข้ากับศาสนาในท้องถิ่นจนแยกไม่ออกกลายเป็นหนึ่งในรูปแบบทางวัฒนธรรมในสังคมของเขาอาศัยอยู่อย่างขาดเสียไม่ได้ แต่แม้จะคุ้นเคยหรือชินชากับภาวะศรัทธาแบบนี้ การตั้งคำถามต่อสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ก็ยังคงมีอยู่สำหรับผมเสมอ “หากแนวคิดทางวัฒนธรรมความเชื่อเหล่านี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ที่พื้นที่ที่เขาคุ้นเคยจะเป็นเช่นไร” ผมนึกถึงภาพประติมากรรมที่คุ้นเคยจากหนังสือประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เคยเล่าเรียนมาสมัยยังเป็นนักศึกษา…...ถ้าความเชื่อที่ผมกำลังคิดถึงอยู่นี้ไปอยู่บนสิ่งเหล่านั้น หากความเชื่อต่อการสักการะขอพรและบนบาน เดินทางไปสู่วัฒนธรรมตะวันตกที่ห่างไกลนั้น มันจะมีหน้าตาอย่างไร จึงเป็นที่มาของการหาคำตอบของผม

ผมได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่พบเห็นและคุ้นเคยแต่วัยเด็กทุกครั้งที่เขาเดินทางไปยังอนุสาวรีย์ รูปปั้นหรือแม้กระทั่งงานประติมากรรมต่างๆ แม้จะไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อการสักการะบูชา แต่สิ่งเหล่านั้นก็ยังมักจะได้รับการเคารพไม่ว่าด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่งเสมอๆ จากภาพร่างที่เกิดขึ้นชั่วอารมณ์หนึ่งเมื่อเห็นสิ่งเหล่านั้น กลายเป็นแบบร่างที่นำไปสู่การทำงานโดยเริ่มจากการสืบค้นภาพถ่ายงานประติมากรรมที่เป็นสัญลักษณ์ ผ่านสายตาอย่างแพร่หลายจนเป็นที่จดจำต่างๆ นำมาผนวกกับภาพถ่ายของวัตถุสักการะบูชาต่างๆทั้งในสถานที่จริง และการถ่ายภาพขึ้นมาในสตูดิโอแล้วนำมาประกอบกันด้วยเทคนิคการตัดต่อภาพผ่านโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ประติดประต่อตามลักษณะที่ผมเคยพบเห็น เช่นการปิดทองตามส่วนต่างๆของรูปปั้นจะให้พรที่ต่างกัน การถวายเครื่องแต่งกายสำหรับรูปปั้นที่เป็นเพศหญิงจะเป็นที่พึงพอใจและให้พรสมความคาดหวังของผู้ถวาย จนออกมาเป็นภาพตามที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นตามจินตนาการ โดยทิ้งร่องรอยการตัดต่อภาพเพื่อให้ถึงเจตนาการ

“เติม” สิ่งที่ผิดที่ผิดทางลงไป

งานชิ้นนี้ ผมไม่ได้คาดหวังถึงการให้สังคมตระหนักหรือตอบคำถามต่อความเชื่อแบบ ไทย-ไทย ลักษณะนี้แต่อย่างใด ผมไม่ได้ตั้งคำถามนี้เพื่อลบหลู่ความเชื่อของคนกลุ่มหนึ่งที่มีต่อสิ่งที่พวกเขาเคารพนับถือ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ผมหวังเพียงแต่การตอบภาพจิตนาการที่เป็นคำถามภายในความคิดถึงการเดินทางของความเชื่อนี้อย่างตรงไปตรงมา จนเป็นความผิดที่ผิดทางที่ปรากฏบนงานชุด “Transformation of Object to Worshiping” ชุดนี้

ชื่อผลงาน Transformation of Object to Worshiping

ปีที่สร้างผลงาน พ.ศ.2559

เทคนิค Digital Photo retouch

ขนาดผลงาน 42 x 59 ซม